ตอนที่ 3: การเดินทางท่องเที่ยวในป่า ด้วยจักรยาน #ปั่นเที่ยวป่า)

849 จำนวนผู้เข้าชม  |  สาระน่ารู้

ตอนที่ 3: การเดินทางท่องเที่ยวในป่า ด้วยจักรยาน  #ปั่นเที่ยวป่า)

การเดินทางท่องเที่ยวในป่า ด้วยจักรยาน หลาย ๆ คนอาจมองเป็นเรื่อง ว่า อันตรายไม่ปลอดภัย ความเป็นจริงแล้ว การปั่นจักรยานท่องเที่ยวในป่าลักษณะนี้ เราควบคุมสถานการณ์ ต่าง ๆ ได้ดีกว่าและปลอดภัยกว่า หากเรามีการเตรียมตัวที่ดี

การปั่นจักรยานบนถนนทางหลัก ที่ใช้ทางร่วมกันกับรถยนต์เสียอีก ที่ปุ้มมองว่า อันตรายและควบคุมความเสี่ยงได้ยากกว่า เพราะ การปั่นบนถนน ที่ไม่ใช่เส้นทางที่มีไว้เพื่อจักรยานอย่างพวกเรา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในประเทศไทย ปุ้มถือว่า ค่อนข้างเสี่ยง เพราะลักษณะ ถนนไม่ได้ออกแบบมาเพื่อให้ปั่นจักรยาน และถึงมีเลนจักรยาน ก็เหมือนไม่มี เพราะมีแบบขอไปที ไม่ได้มองว่า เลนจักยานสามารถนำมาปั่นได้จริงไหม สุดท้ายก็กลายเป็นเลนร้าง หรือ เลนจอดรถยนต์ อีกทั้งความเคยชินของคนขับขี่ยานยนต์บนท้องถนน ในบ้านเรา ที่ไม่ได้ ถูกปลูกฝังมาให้ ใช้ถนนร่วมกับผู้คนที่ปั่นจักรยาน เหมือนบางประเทศ ดังนั้น จึงเป็นความเสี่ยงค่อนข้างมาก สำหรับ การใช้ยานพหนะจักรยานคันน้อยร่วมกันกับรถยนต์ บนท้องถนนสายหลัก 

                อุบัติเหตุรุนแรง เกิดขึ้น ได้เสมอ และจะยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นไปอีก เมื่อ เกิดจากความประมาท ทั้งสองฝั่ง มาบวกกัน คนปั่นจักรยานอาจไม่ได้ทันได้ระมัดระวังในการปั่นที่มากพอ และ คนขับรถยนต์ อาจมองไม่เห็น เราคนปั่นจักรยานตัวเล็ก ๆ จึงอาจ นำมาซึ่งเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน เมื่อ สองอาจจะ สองประมาท มารวมตัวกัน กลายเป็นอุบัติเหตุรุนแรงที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ทั้ง ๆ ที่เป็นสิ่งที่มีใครอยากให้เกิดขึ้นเลย

                เรามาเข้าเรื่องดีกว่า การเตรียมตัวที่ดี คือการไม่ประมาท เมื่อเราไม่ประมาท อุบัติเหตุ ก็แทบจะไม่มีโอกาศเกิดขึ้นเลย แต่หาก เราระวังแล้ว ยัง พลาด ลื่นล้มบ้าง ในบางครั้ง ส่วนมากการปั่นเที่ยวป่า จะปั่นกันแบบช้า ๆ ชื่นชมธรรมชาติ ดังนั้น หากเกิดพลาดลื่นล้ม ก็จะไม่รุนแรง เพราะว่า เป็นการ หยุดล้ม หรือว่า จอดล้ม ส่วนมากจะแค่ฟกช้ำ ดำเขียว กันขำขำ (เจ็บ ขอเจ็บด้วยตนเอง ไม่ใช่ โดนความประมาทของคนอื่นมากระทำเรา นี่ข้อดีของการ หลบ ไป ปั่นเที่ยวป่า เน้น ย้ำ ๆๆ  เราไม่ปั่น เร็ว เราปั่นท่องเที่ยวชื่นชมธรรมชาติ เน๊อะ)

               เราควรเตรียมอะไรบ้าง ??? บอกก่อนเลย การปั่นเที่ยวป่า มันก็บอก อยู่แล้ว ว่า มันเป็นป่า ดังนั้น จะหวังหา รถยนต์ จ๊อกแจ๊กจอแจ ในป่า ก็ คงจะหายาก นาน ๆ ครั้ง หรือ นานแสนนาน อาจจะมีรถผ่านทางมาท่องเที่ยวเหมือนกับเราสักคัน หรือ หากเป็นทาง single track ก็อาจจะหาไม่ได้เลยสักคันด้วยซ้ำ ดังนั้น หากเกิดอะไรขึ้น ก็จะหวังไม่ได้เลยว่า จะมีใครมาช่วยเราได้อย่างรวด เร็ว เหมือนในเมือง ดังนั้น การเข้าปั่นท่องเที่ยวในป่า แนะนำ ว่า !!! ไม่ควรไปคนเดียว

              คำถามที่เจอเสมอ คือ เมื่อเข้าป่า ควรไปกันกี่คน อันนี้ ตอบจากประสบการณ์ นะคะ ว่า การปั่นเที่ยวป่า ควรมีสมาชิกอย่างน้อย 4 คน  “เอ๊ะ ทำไม ต้อง 4 คน ??? “ คำถามนี้ ก็โดนถามบ่อย เหตุผลที่ตอบไป ก็ไม่รู้ว่า ถูกต้องที่สุดหรือเปล่า แต่ตอบจากประสบการณ์ จากการปั่นเที่ยวป่า ก็คือ หากไปกันสองคน คนหนึ่งเจ็บ อีกคนหนึ่งปั่นออกมา เพื่อหาคนเข้าไปช่วย (คนเจ็บ ก็ กลัว ,คนปั่นออกไปหาคนช่วยก็กลัว จำทางกันได้หรือเปล่า ก็ไม่รู้ ) ดังนั้น การลดความกลัว คือ แบ่งออกเป็น สองกลุ่ม เล็ก อย่างน้อยยามที่เรา เกิดอุบัติเหตุ เป็นยามที่จิตใจเราอ่อนแอ คิดไปต่าง ๆ นา ๆ การมีเพื่อน มีกันและกัน ก็ดีกว่า ต้องยืนอยู่ในป่า มืด ๆ คนเดียว จริงไหมคะ (ใครจะรู้ได้ ว่า อุบัติเหตุ จะเกิดขึ้นได้เมื่อไหร่ ทั้ง ที่เราก็ระวังตัวแล้วเป็นอย่างดี ไม่งั้นจะเรียก อุบัติเหตุ ได้อย่างไร จริงไหมคะ)

               การไปกันอย่างน้อย 4 คน ปุ้มเน้นขอ ใช้คำว่าอย่างน้อย แต่ความเป็นจริง ยามปุ้มออกสำรวจเส้นทางใหม่ ๆ เราจะไปกัน 4 คน 3 คน ปั่นจักรยาน และ อีก หนึ่งคน จะเป็น ขี่มอเตอร์ไซค์ ซึ่ง พี่ขี่มอเตอร์ไซค์ เราจะใช้คนพื้นที่ที่ชำนาญเส้นทางช่วยทำทางให้ ก็จะยิ่งปลอดภัยมากขึ้น เพราะ เมือมีปัญหาเฉพาะหน้าเกิดขึ้น คนพื้นที่นี่แหละ คะเป็นคนที่รู้จักตรอกซอกซอย และสถานที่สำคัญ ๆ บริเวณนั้นมากที่สุด เพราะถึงคนพื้นที่ไม่ทราบ เค้าก็จะกลายเป็นคนที่หาคนมาช่วยเราได้เป็นอย่างดี อุ่นใจ มากมาย บางครั้ง เคยถูกคนพื้นที่ ถามเหมือนกัน พี่ หาเส้นทางได้ดีกว่าผมอีกผมยังไม่รู้เลยว่าทางนี้มันเชื่อมกัน แล้ว ทำไมมาจ้างผม คำตอบคือ GPS ช่วยทำเส้นทางเราให้ได้ แต่ ไม่สามารถวิเคราะห์ เส้นทางที่ดีที่สุด ที่พร้อมจะทำเป็นเส้นทางปั่นในทริป ให้เราได้ เส้นทางที่ปั่นเที่ยวป่า ต้องการ คือเป็นวงกลมได้ ที่สามารถ ตัดออกถนนหลัก หรือตัดออกบ้านคน หรือสถานที่ท่องเที่ยวได้ ซึ่ง เมื่อนำเอาจุดเด่นของ GPS กับการนำทางของคนพื้นที่ มันจะเกิดเป็นเส้นทางวงกลมที่สมบูรณ์ แบบ  เพอร์เฟค ที่อาจจะไม่ กลมดิ๊ก แต่เป็นวงกลมสมบูรณ์ พร้อมในการนำมาใช้เป็นเส้นทางปั่นในทริปได้

          อีกอย่าง การที่เรามีมอเตอร์ไซค์ คนพื้นที่อยู่ในขบวน ทำให้ เรา อุ่นใจ ขึ้นอีก เป็นกอง เลยจริงไหมคะ ทั้งเป็น หน่วยเคลื่อนที่ไว อีกทั้งยังช่วยเรา แบกสำภาระ ได้อีก ช่วยลดน้ำหนักกระเป๋าบนหลังเรา สบายจะตาย 555 (ปุ้มชอบสุด ก็ตรงนี้แหล่ะคะ)

                ด้วยเส้นทางในป่า บางเส้นทาง อาจจะ ไม่มีคนสัญจร ไปนานแล้ว เป็นทางสายเก่า อาจจะมีต้นไม้ขึ้นรกจนผ่านทางไม่ได้ อย่าลืมพกมีดอีโต้กันด้วยนะคะ เพราะบางเส้นทาง อาจจะต้องมีการ ฟันเส้นเถาวัลย์ เพื่อเปิดทาง บ้างเพื่อให้ พวกเราเดินหน้าต่อไปได้ อย่างสบาย ๆ และ บางครั้ง ยัง ช่วยทำตำหนิ ให้เราจำเส้นทางในป่าได้ดีอีกด้วย

                 มีเรื่องเล่า ว่า มีดอีโต้สำคัญแค่ไหน เพราะ อุปกรณ์ อิเลคโทรนิค บางครั้งก็ทำเอาใจหายใจคว่ำ เหมือนกันค่ะ บางครั้ง GPS ก็มีอับสัญญาน เมื่อเจอป่าทึบ ๆ อันนี้เจอมาแล้วค่ะตอนสำรวจ ตาดหินยาว พรานนำทางเดินเข้าไป วันนนั้นพรานนำทางบ่นว่า ลืมเอามืดพร้า พวกเราก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ วันนี้ ดันเป็นการหาเส้นทางใหม่ แบบค่อนข้างโหด (ไป มา 4 อาทิตย์ ติด แล้วยังตามไม่เจอ ถ้าหาปากทางเข้าไม่เจอ บ่ายสองต้องอออกจากป่าแล้วค่ะ  ) ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 5 วันนี้เราตั้งใจมากและโชคดีที่พบปากทางเข้าตั้งแต่ตอนเที่ยง นั่งกินข้าวกัน ก่อน ทิ้งจักรยานเดินเท้า เพื่อเข้าตาดหินยายต่อ  ตอนเราเดินไป เรา มีเวลามากมายที่จะหาเส้นทาง เดินไปตาดหินยาว ต้องบอกว่าเส้นทางนี้ เคยมน้ำป่า ผ่านเมื่อสามปีที่แล้ว ทำให้ ป่าไผ่ยุบตัวจนเส้นทางหายไปหมด มีแค่ทิศ กับแลนมาร์คต้นไม้ใหญ๋ เรา พยายามหาเส้นทาง ที่เคยมีก่อนน้ำป่ามา เพื่อเดินเข้าไปเที่ยว พรานนำทางพาเราเดินเข้า แบบไม่ได้มีเส้นทางตรงๆ ก็เห็นมีหัก กิ่งไม้ ทำตำหนิเหมือนกัน แต่พอเข้าไปไม่ใช่ก็ถอยออกมาำ ทำให้มีรอยตำหนิที่ทำไว้ กับ รอยย่ำผิดย่ำถูก เต็มไปหมด และ วันนี้ ก็เป็นวันโชคดีที่เราได้พบตาดหินยาว ถ่ายรูป เล่นน้ำกันสนุกแล้ว ก็ มองเวลา ว่า ควรเดินออกแล้ว ทีนี้ ความตื่นเต้น อยู่ตอนขาออกนี่แหล่ะค่ะ พรานนำทาง ดันหลงทิศ ยังไม่หมดแค่นั้น เวลา ก็เริ่มงวดไปเยอะ จะหวังพึ่งพา GPS ก็ดันจับสัญญาน ไม่ได้ ป่าทึบ ฝนใกล้ตก โห ช่วยกันมองหา รอยย่ำเท้าขาเข้ามา ก็ย่ำ กันซะเปรอะ 555  ตอนยามตะวันใกล้ลับเหลี่ยมเขามันมีเวลาจำกัด ป่าทึบ ๆ มันจะคล้าย ๆ กัน ไปหมด ตื่นเต้น มากมาย  และแล้ว GPS ก็กลับมาทำานได้ เฮ้อ โล่ง เกือบต้องนอนกินข้าวลิงในป่าซะแล้ว ดังนั้น มีดอีโต้ สำคัญจริงๆ คะ  นอกจากมีดแล้ว ก็ยังมีแนะนำ เชือก กรรไกรตัดกิ่ง ไว้ ตัด กิ่งหนาม ข้างทาง อย่างเช่น ตัดกิ่งหนามไผ่ ด้วยนะคะ

                ท่องเที่ยวในป่า ควรศึกษา สภาพแวดล้อม ไปด้วยนะคะ ว่า ป่านั้น ๆ มี สัตว์อะไรอยู่บ้าง เช่น มียุง มีทาก มีตัวลิ้น หรือเปล่า ยุง และตัวลิ้น ไม่ยาก แค่มี ยาทากันยุง แต่ถ้าเป็นทาก คงต้องหายาชนิดพิเศษ สำหรับทากเข้าไป ป้องกัน หรือไม่ ก็น้ำมันมวยนี่แหละค่ะ ง่ายดี หรือ บางเส้นทาง เป็นเส้นทางเดินผ่านของสัตว์ใหญ่ เช่นช้าง เราควรรู้เวลา เดินของเค้าด้วย จะได้ ไม่บังเอิญ พบปะ ทักทายกันในป่า ซึ่ง เจ้าหน้าที่ หรือคนพื้นที่ในกลุ่มเราจะช่วยให้เราทราบ ลักษณะ พิเศษ หรือลักษณะเฉพาะในพื้นที่แต่ละพื้นที่ได้เป็นอย่างดี ฉะนั้น หากเรารู้เขา รู้เรา ก็จะลดความเสี่ยงการเผชิญหน้ากันได้เป็นอย่างดีค่ะ

               ของแถม จากการมีคนพื้นที่เป็นคนนำทาง คือ ตำนาน ความเชื่อในพื้นที่ ที่พี่ ๆ เจ้าหน้าที่ชอบนำมาเล่าให้ฟัง สนุกสนานตื่นเต้น ทำให้การปั่น เรามีจินตนาการตามกันไปในบางเรื่อง เป็นการปั่นที่ได้อรรถรส ไปอีกแบบ หรือบางที อาจได้ลองชิม พวกผลไม้ป่า สมุนไพร ที่เราอาจไม่เคยเห็นไม่เคยรู้จัก แต่ เจ้าหน้าที่พื้นที่เค้าบอกว่า กินได้ เป็นยา เป็นสมุนไพร เรา ก็ค่อย ๆ เรียนรู้กัน ไป ปุ้มบอกตรง ๆ เลย เที่ยวป่า แบบนี้ ได้ความรู้จาก คนพื้นที่มากมาย หลากหลายป่า ก็มีเรื่องที่ให้เรียนรู้ มากมาย แตกต่างกันไป ต้องลองค่ะ แล้วจะรู้ ว่ามันมีเสน่ห์ จริง ๆ การเรียน รู้ ไม่มีที่สิ้นสุด คนเราเรียนได้ทั้งชีวิต

                !!! แต่ การตามหา คนพื้นที่ กับคนที่ใช่ แต่ละจุดไม่ใช่เรื่องง่าย และที่ยากขึ้นไปอีก คือ การทำความคุ้นเคย กับการทำความเข้าใจ ซึ่งกัน ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ปุ้มถือ คติ อ่อนน้อมถ่อมตนเป็นสำคัญ เค้าเป็นเจ้าถิ่น เรายกมือไหว้ ขอความช่วยเหลือได้หมด สบาย ๆ ให้เกียรติ ซึ่งกันและ กัน พึ่งพากัน เคารพซึ่งกันและกันเป็นสิ่งที่ดี ค่ะ

               แต่ หากว่ายังยากอยู่ ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องดิ้นรนนี่คะ ปั่นเที่ยวป่า อยู่ตรงนี้ จะคอยเสาะหาเส้นทางใหม่ ๆ และ สัญญา ว่าจะอยู่เคียงข้างดูแล นักปั่นทุกท่าน ให้ติดอกติดใจ การปั่นเส้นทาง ปั่นเที่ยวป่า ได้ อย่างสนุกและปลอดภัย นะคะ

Powered by MakeWebEasy.com